...Είδα την ώρα που πέρασε, χαζεύοντας τον έξω κόσμο.
Θυμήθηκα την μάννα που συχνά έλεγε:
"Άδεια είμαι τώρα, να παίξω τσιλίκα..."
...Σκέφτηκα ότι εγώ γίνομαι πολύ άδεια (όταν πάρω ανάποδες με την σφουγγαρίστρα), γι' αυτό παίζω τσιλίκα... (Σε μετάφραση: Χαζεύω στο νετ.)
Ανέτρεξα στο πως ακριβώς παίζεται...
Το τσιλίκι παίζεται με δύο ή περισσότερα παιδιά. Για να παιχτεί το παιχνίδι χρειάζονται δύο ξύλινες βέργες, μια μακριά 60-70 εκ. περίπου (τσιλίκα) και μια μικρή 10-20 εκ. περίπου (τσιλίκι), που είναι ξυσμένο όπως το μολύβι μας στις δυο άκρες του.
Τα παιδιά βάζουν σημάδι ρίχνοντας πέτρες και όποιος το πλησιάσει περισσότερο αρχίζει πρώτος. Αυτός λοιπόν βάζει πάνω από μια μικρή σκαμμένη εσοχή στο έδαφος το τσιλίκι, παράλληλα προς το έδαφος, κι έχοντας τα άλλα παιδιά απένταντι του, ρίχνει με την τσιλίκα το τσιλίκι, όσο πιο μακριά μπορεί, προσέχοντας όμως να μην το πιάσουν τα άλλα παιδιά.
Αν το πιάσει ένα απ' τα παιδιά, τότε πηγαίνει αυτό το παιδί να ρίξει το τσιλίκι και εκείνος που το έριξε πριν, αλλάζει θέση και πηγαίνει απέναντι με τα άλλα παιδιά. Αν δεν το πιάσει κανείς, τότε κάποιος απ' τους απέναντι ρίχνει το τσιλίκι για να χτυπήσει την τσιλίκα, που την τοποθετεί εκείνος που έριξε το τσιλίκι οριζόντια στο έδαφος και αν τη χτυπήσει αυτός παίρνει τη θέση αυτού που έριχνε και αλλάζουν θέσεις.
Αν δε χτυπήσουν τη τσιλίκα, τότε ο κύριος παίχτης βάζοντας το τσιλίκι σε ένα σημείο κοντά στην εσοχή, χτυπάει το τσιλίκι με τη τσιλίκα του σε μία άκρη του και αυτό ανασηκώνεται ψηλά. Κατόπιν ο παίχτης αν το χτυπήσει μία φορά δυνατά τότε μετράει την απόσταση από το μέρος που το 'ριξε μέχρι το σημείο που έπεσε με τη τσιλίκα του και όποιο νούμερο βρει, αυτό είναι οι πόντοι που κέρδισε.
Επίσης αν πριν χτυπήσει το τσιλίκι του για να το στείλει μακριά, το χτυπήσει άλλη μια φορά (συνολικά 2) τότε τους πόντους, τους μετράει με το τσιλίκι και όχι με την τσιλίκα. Και αν το χτυπήσει 2 φορές (συνολικά 3), τότε οι πόντοι μετράνε με το διπλάσιο νούμερο που βρίσκεται μετρώντας την απόσταση με το τσιλίκι κ.ο.κ.
Τα παιδιά βάζουν σημάδι ρίχνοντας πέτρες και όποιος το πλησιάσει περισσότερο αρχίζει πρώτος. Αυτός λοιπόν βάζει πάνω από μια μικρή σκαμμένη εσοχή στο έδαφος το τσιλίκι, παράλληλα προς το έδαφος, κι έχοντας τα άλλα παιδιά απένταντι του, ρίχνει με την τσιλίκα το τσιλίκι, όσο πιο μακριά μπορεί, προσέχοντας όμως να μην το πιάσουν τα άλλα παιδιά.
Αν το πιάσει ένα απ' τα παιδιά, τότε πηγαίνει αυτό το παιδί να ρίξει το τσιλίκι και εκείνος που το έριξε πριν, αλλάζει θέση και πηγαίνει απέναντι με τα άλλα παιδιά. Αν δεν το πιάσει κανείς, τότε κάποιος απ' τους απέναντι ρίχνει το τσιλίκι για να χτυπήσει την τσιλίκα, που την τοποθετεί εκείνος που έριξε το τσιλίκι οριζόντια στο έδαφος και αν τη χτυπήσει αυτός παίρνει τη θέση αυτού που έριχνε και αλλάζουν θέσεις.
Αν δε χτυπήσουν τη τσιλίκα, τότε ο κύριος παίχτης βάζοντας το τσιλίκι σε ένα σημείο κοντά στην εσοχή, χτυπάει το τσιλίκι με τη τσιλίκα του σε μία άκρη του και αυτό ανασηκώνεται ψηλά. Κατόπιν ο παίχτης αν το χτυπήσει μία φορά δυνατά τότε μετράει την απόσταση από το μέρος που το 'ριξε μέχρι το σημείο που έπεσε με τη τσιλίκα του και όποιο νούμερο βρει, αυτό είναι οι πόντοι που κέρδισε.
Επίσης αν πριν χτυπήσει το τσιλίκι του για να το στείλει μακριά, το χτυπήσει άλλη μια φορά (συνολικά 2) τότε τους πόντους, τους μετράει με το τσιλίκι και όχι με την τσιλίκα. Και αν το χτυπήσει 2 φορές (συνολικά 3), τότε οι πόντοι μετράνε με το διπλάσιο νούμερο που βρίσκεται μετρώντας την απόσταση με το τσιλίκι κ.ο.κ.
student: Akis Aggelis, 6th grade
Psyhico College Elementary School, Athens, Greece
Όσοι επαναστατείτε με τον χρόνο που τρέχει, κι έχετε χρόνο, μάτια μου, ΠΑΤΕ στην ΠΗΓΗ, να θυμηθείτε κι άλλα παλιά και νέα παιδικά παιχνίδια, γιατί ένα είναι των μεγάλων: ΙΝΤΕΡΝΕΤ!
Υγ. Γύρω μας, στον κόσμο μας, γενικά, παίζονται τόσα παιχνίδια, είστε ενήμεροι, ξέρω, γι' αυτό και δεν παπαγαλίζω πολύ, επί σοβαρών θεμάτων.
Υγ2. Ώσπου να πάω στο χωριό, αφήστε με να παραμιλώ, να παίζω, ναι!
τι διαφορά!Εμείς το λέγαμε ξυλίκι... Δεν φτιάχναμε τις άκρες μυτερές... ΚΑι.. δεν θυμάμαι πώς το παίζαμε... (επισης, δεν ξέρω αυτήν την φράση:"Άδεια είμαι τώρα, να παίξω τσιλίκα..."
ΑπάντησηΔιαγραφήνα που την έμαθα... !!!!
αυτά :) = χαμόγελο...
Καλημέρα Λαμπρινή!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι εγώ ίσα που το θυμήθηκα.Η φράση ήρθε σαν αναλαμπή και μετά θυμήθηκα ποια ήταν η τσιλίκα.
Όχι ότι έπαιξα πολύ, περισσότερο θυμάμαι τα λόγια της.
Η έννοια είναι: "Δεν ευκαιρώ να παίξω τσιλίκα... δηλαδή να χασομερίσω για κάτι πιο ασήμαντο, απ' αυτό που έχω να κάνω."
Ελπίζω ότι το κατάλαβες!
Φιλιά, Καλό Σ/Κ και Καλό διάβασμα!